شنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۲:۵۴
تضمین واقعی صلح از مسیر بازدارندگی می‌گذرد

این یادداشت با تأکید بر سابقه نقض مکرر آتش‌بس از سوی رژیم صهیونیستی، خواستار پیش‌بینی تضمین‌های عملی در هر توافق احتمالی است. نویسنده معتقد است بازدارندگی مؤثر، جبران خسارت، مسئولیت‌پذیری متجاوزان و حمایت از جبهه مقاومت، می‌تواند مانع تکرار تجاوزات و موجب تقویت امنیت و ثبات منطقه شود.

خبرگزاری حوزه | رژیم صهیونیستی، مهمترین عامل نقض آتش بس و تفاهم نامه جمهوری اسلامی ایران و آمریکا؛ و چگونگی تضمین عدم نقض آتش بس از سوی این رژیم:

بر همه دنیا آشکار و واضح شده است که، رژیم صهیونیستی اولا؛ به هیچ عهد و پیمانی پایبند نبوده و نیست و بلکه نقض پیمان در ذات این رژیم نهفته است؛ ثانیا؛ پایبندی این رژیم به آتش بس، خلاف طرح توسعه طلبانه و تجاوزکارانه این رژیم منحوس است. لذا دلخوش کردن به آتش بس دائم و حمایت از جبهه مقاومت از طریق پیمان صلح با آمریکا بدون هیچ تضمین موثر که امید به وفای به عهد اسرائیل در عدم تجاوز به جبهه مقاومت و از جمله لبنان باشد، فقط تجربه ای تکراری و تلخ و سلب مسئولیت از امضا کنندگان این پیمان خواهد بود.

وجود یک تضمین موثر برای پیشگیری از تجاوزات ولد دنیای استعمار و استکبار، علیه جبهه مقاومت، می تواند بقای این صلح را تا حدی دوام بخشد و حتی مفید برای سایر کشورهای محاط در نقشه های توسعه طلبانه این رژیم باشد.
با بررسی تاریخی عملکرد و نقض های مکرر آتش بس توسط ولد نامشروع غرب و عزیز دردانه آنها، بهترین و جامع ترین تضمین برای دوام صلح احتمالی جمهوری اسلامی ایران و آمریکا، این است که چنانچه از تاریخ امضای تفاهم نامه فی مابین جمهوری اسلامی ایران و آمریکا، رژیم صهیونیستی به هر کدام از مرزها و اعضای جامعه مقاومت در هر نقطه از دنیا تعرضی نماید، ایران اجازه پاسخ و حمله نظامی قاطع و محکم و در هر بعدی را علیه رژیم صهیونیستی، با تعهد عدم دخالت آمریکا و غرب و دیگر هم پیمانان رژیم صهیونیستی را داشته باشد و به محض دخالت نظامی یا محاصره دریایی، در آنی موجبات مسدود شدن تنگه هرمز و باب المندب را فراهم خواهد آورد و تا تحویل و مجازات نخست وزیر رژیم صهیونیستی در دیوان کیفری بین المللی و پرداخت جزء جزء خسارت‌ها توسط آمریکا، تنگه هرمز بازگشایی نخواهد شد.
از جمله آثار و فواید درج پیشنهادات مذکور، می توان به شرح ذیل اشاره نمود:

۱- بر اساس بند ۱ پیش نویس تفاهم نامه، از آنجا که لبنان و ایران از وحدت و یگانگی برخوردارند، عملا هرگونه تجاوز به لبنان به منزله تجاوز به خاک جمهوری اسلامی ایران محسوب شده و از اختیارات ایران خواهد بود که پاسخی در خور در دفاع و حمایت از لبنان اقدام نماید؛ لذا دقت در تنظیم سایر بندهای تفاهم نامه، می تواند موجب تضمین موثر در پیشگیری از تجاوز رژیم صهیونیستی به لبنان و دخیل شدن مجدد جمهوری اسلامی در جنگی دیگر باشد.

۲- پیشنهاد تحویل و محاکمه نخست وزیر رژیم صهیونیستی در صورت نقض آتش بس، علاوه بر آن که پیرو رای دیوان بین المللی کیفری و یک‌ امر پذیرفته شده بین المللی است، خواسته سایر ملت‌های دنیا به واسطه جنایات جنگی و نسل کشی که در غزه، لبنان و ایران مرتکب شده است نیز می باشد.

۳- این گونه پیش شرط ها علاوه بر آنکه زمینه تثبیت برتری ایران را فراهم می آورد، موجب تحقیر آمریکا و رژیم صهیونیستی و ایجاد رعب و وحشت درون جامعه رژیم صهیونیستی نیز می شود.

۴- ذکر شرط مسدود شدن تنگه هرمز در صورت تجاوز و نقض مجدد آتش بس(با فرض اخذ هزینه)، علاوه بر آنکه موجبات پذیرفته شدن و تثبیت یک امر قانونی می شود، با تحمیل هزینه بر سایر کشورها، هشدار و تهدیدی برای سایر کشورها و از جمله متحدان این دو متجاوز( آمریکا و رژیم صهیونیستی) رقم می خورد، که این شرط می تواند عامل فشاری از سوی سایر کشورها علیه آمریکا در کنترل رژیم صهیونیستی باشد.

۵-این شروط علاوه بر آنکه موجبات ثبات، امنیت و آرامش درونی کشور را فراهم می آورد، زمینه تثبیت وحدت ساحات جبهه مقاومت و همدلی و وحدت مردم و امت اسلام نیز می باشد.

۶- ذکر تامین خسارات و همچنین وجه التزام سنگین برای دشمن در تفاهم نامه، علاوه بر آنکه موجب جبران‌ خسارات ناشی از تجاوز می شود، بلکه به واسطه دخیل شدن کشورهای عربی منطقه در تامین و جبران‌ این خسارات، این کشورها می توانند نقش کنترل گری متجاوزین را داشته باشند.

۷- از همه مهمتر، با تکرار تجاوزات رژیم صهیونیستی و تحمیل هزینه بر جامعه جهانی از طریق بسته شدن تنگه هرمز، به مرور با ایجاد اختلاف این رژیم با متحدان، مانند یک غده سرطانی اعتبار و مشروعیت خود را از دست داده و بی حامی مانده و موجبات تضعیف این رژیم شده و ان شاءالله نابودی خود را به دست جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت فراهم خواهد آورد.

حسن طیب

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha